Eşit tepeler, neredeyse aynı fiyatta gerçekleşmiş iki ya da daha çok dönüştür. Diplerde aynısı, aynası olarak. Grafikte, fiyatın birkaç kez sektiği düz yatay bir kenar gibi görünürler.
Neden «neredeyse», tam değil
Tike kadar tam çakışma neredeyse hiç olmaz ve onu istemek anlamsızdır: o zaman kavram hiç bulunmazdı.
Bu yüzden uç noktalar, aralarındaki dağılım küçükse eşit sayılır — mutlak değerlerle değil, enstrümanın kendi olağan hareketinin ölçüsüyle. Sakin bir parite ile oynak bir coin için «neredeyse aynı fiyat», puan cinsinden bambaşka mesafeler demektir.
Buradan bir sonuç: eşit seviyeler kümesi, ne kadar geniş bir tolerans seçtiğinize bağlıdır. Bu, işaretlemenin bir kusuru değil tanımın sonucudur — yapısal işaretlemedeki neredeyse her şey gibi.
Neden önem atfedilir
Mantık şöyle: belirgin bir yatay kenarı herkes görür ve altında ya da üstünde doğal olarak koruma emirleri birikir. Seviye, çok sayıda bekleyen emrin toplandığı bir yer olur.
Önemli olan, bunun katılımcıların davranışı üzerine bir akıl yürütme olması, gözlemlenmiş bir olgu olmaması. Piyasa bekleyen stop emirlerini göstermez ve bunu grafikten denetlemek olanaksızdır. Burada gözlemlenebilir olan yalnızca olgunun kendisi: fiyat aynı seviyede birkaç kez dönmüştür.
Sonrasında onlara ne olur
İki sonuç ve ikisi de olağan.
Seviye avlanır: fiyat kenarı fitille deler ve geri döner. Olayın adı da bu — likidite avı.
Seviye kırılır: fiyat ötesine geçer ve orada kapanır. O zaman eşit uç noktalar bir seviye olmaktan çıkar ve hareketin tarihinin parçası olur.
İki sonuçtan hangisinin gerçekleşeceği işaretlemeden önceden çıkmaz.
Sık yapılan hata
Eşit tepeleri satış, eşit dipleri alış işareti saymak: «seviye üç kez dayandı, demek ki güçlü». Dokunma sayısı hiçbir şeyi güvenceye almaz; dahası, yapısal yaklaşımda alışılmış akıl yürütme tam tersidir — kenar ne kadar belirginse delinmesi o kadar olasıdır.
İki sürüm de yorumdur. İşaretleme yalnızca seviyenin kendisini ve ona çoktan ne olduğunu saptar.