Asıl hata tek: uyumsuzluğu bir dönüş sinyali olarak okumak. Öteki hataların neredeyse hepsi onun sonucudur.
Uyumsuzluğu sinyal saymak
Ayrışma çoktan olmuş bir şeyi anlatır: mevcut hareketin ivmesi, seçilen göstergenin ölçüsüne göre bir öncekinden zayıftır. Bundan ne dönüş ne de onun zamanı çıkar.
Uyumsuzluk aylarca var olabilir, her yeni uç noktada tazelenirken trend sakince sürer. Bu bir «yanlış uyumsuzluk» değildir — gerçektir, yalnızca ondan beklenen şeyi ifade etmez.
Onaylanmamış uç noktada arama
Ayrışma iki komşu uç nokta üzerine kurulur. Bunlardan sonuncusu, grafiğin taze kenarında henüz onaylanmamıştır: fiyat daha ileri gidebilir ve tepe sanılan şey hareketin ortası çıkabilir.
Son bardaki uyumsuzluk hepsinin en güvenilmezidir — ve en çok fark edilen de tam odur.
Ayrışmaları doğrulama gibi toplamak
«RSI'da, MACD'de ve hacimde uyumsuzluk — üçlü doğrulama». Hayır: üçü de aynı fiyat dizisinden hesaplanır. Bağımsız değildirler ve çakışma çoğu kez tek bir gözlemin üç kez sayıldığı anlamına gelir.
Göstergeler arasındaki görüş ayrılığı, uyuşmadan daha bilgilendiricidir: sonucun ölçü seçimine bağlı olduğunu gösterir.
Ayrışma çıkana kadar ayar seçmek
Uyumsuzluk tümüyle neye uç nokta denildiğine bağlıdır. Dönüşe ilişkin koşulu gevşetin — yeni tepeler, onlarla birlikte yeni ayrışmalar belirir.
Bu ayarı uyumsuzluk bulunana kadar çevirirseniz her zaman bulunur. Ayarları, sonuca bakmadan önce sabitlemekte fayda var.
Bar yerine gösterge grafiğinden okumak
Göstergenin değeri, fiyat uç noktasının bulunduğu barda alınır — küçük bir toleransla, çünkü yumuşatılmış gösterge genellikle biraz kaymıştır.
Somut barlara bağlanmadan iki eğriyi «gözle» karşılaştırmak, olmayan yerde ayrışma üretir: farklı ölçeklerdeki çizgileri istediğiniz gibi eğebilirsiniz.
Klasik ile gizliyi karıştırmak
Bir uç nokta çiftinde tam olarak bir ayrışma vardır ya da hiç yoktur: fiyat koşulları birbirini dışlar. Bir akıl yürütmede ikisi birden geçiyorsa bir yerde tanım hatası vardır, çifte doğrulama değil.